تاریخچه ی زبـــان ترکـــی

قوم ترک از اوایل قرن 6 میلادی از آسیای دور، مناطق داغستان، ترکستان و مغولستان شروع به کوچ به سمت آناطولی کردند. در نتیجه ی این کوچ ترک ها در قرن نهم در غرب تا آناطولی، در شمال تا شمال دریای سیاه و غرب آن پراکنده شدند. از این نظر زبان ترکی (پس از مهاجرت ترک ها) به دو دسته تقسیم می شود: زبان ترکی شمال شرقی و ترکی غربی.

زبان ترکی شمال شرقی به نوع ادامه ی زبان ترکی قدیم محسوب می شود و تا قرن 13 و 14 در مناطق شمال دریای خزر و آسیای میانه استفاده می شد. زبان ترکی غربی نیز تا به امروز هم چنین در ترکیه استفاده می شود.

زبــان ترکــی حـال حاضر

اکنون در زبان ترکی 5 گویش اصلی وجود دارد:

گویش مهم ترکی ترکیه ی استاندارد (گویش معیار)

گویش رومِلی (روملی در زمان عثمانی به مناطقی از خاک عثمانی گفته می شد که در اروپا قرار داشت و امروز نیز بخش اروپایی استانبول است.)

گویش مناطق دریای سیاه (به لطافت گویش استانبولی نیست)

شرق آناطولی (هرچقدر از استانبول به سمت شرق یا به سمت ایران پیش برویم شباهت ها این گویش با گویش ترکی ایران بیش تر می شود.)

گویش مناطق دریای اژه

کلمـات دخیـل در زبـان ترکــی امـروز

زبان ترکی به دلیل مهاجرت ترک زبانان و همچنین هم جوار بودن اقوام ترکی با کشورهای دیگر از زبان های دیگر بسیاری کلمه وام گرفته است. زبان ترکی بیش ترین کلمات خود را از زبان صربی سپس بلغاری، یونانی و در درجه چهارم از زبان فارسی گرفته است. (حدود 2969 کلمه) و پس از آن به ترتیب از زبان های آلمانی، رومی، روسی، عربی، مجاری و انگلیسی ...